Banshee i zarządzanie telefonem z Androidem

Banshee jest, obok Rhythmbox’a, jednym z najpopularniejszych odtwarzaczy multimedialnych dla systemu Linux*.
* – i nie tylko.

Osobiście, korzystając z Windowsa i Linuxa. Program ten przypadł mi bardzo do gusty, gdyż w momencie przenoszenia muzyki z komputera do telefonu, jednocześnie porządkuje ją w folderach wg. wykonawcy, albumu – tak, jak sobie tego życzę.

Niestety, rozwój tego programu w Windowsie jest w chwili obecnej w fazie Alpha – czyli pozostawia wiele do życzenia. W związku z tym, aby wgrać sobie nowo zakupioną muzykę, przenoszę się na Linuxa i tam robię resztę.

Gdy korzystałem z Ubuntu, nie miałem żadnych problemów. Ale jak to ja, chciałem trochę poeksperymentować i czasu do czasu eksperymentuje z innymi odmianami systemu z pod znaku pingwina. Podczas tych oto eksperymentów natrafiłem na problem z moim ulubionym kombajnem.

Problem polega na tym, iż w Ubuntu, gdy zmontuję telefon z Androidem jako Dysk USB, jest on przez Banshee wykrywany jako odtwarzacz multimedialny. Taki sposób wykrycia, pozwala mi na zarządzanie muzyką (w tym konwersja), obrazami i filmami zgromadzonymi na dysku komputera i w telefonie. Nie wiem jak to zrobili w Ubuntu, że przy przejściu na inne OSy i zainstalowaniu tej samej wersji programu Banshee, mój telefon, w wielu przypadkach w ogóle nie jest wykrywany.

W związku z tym, postanowiłem znaleźć rozwiązanie – i już na samym początku natknąłem się na fora, na których opisane są przeróżne sposoby na zmuszenie programu do odpowiedniego wykrywania nie tylko telefonu z Androidem, ale również wszystkich innych urządzeń, które mogą służyć do przechowywania danych multimedialnych.

Tak więc dostałem kilka receptur z których wybrałem najlepszą na moje potrzeby.

Ale, zacznijmy od początku.
Otóż, aby podłączony dysk z materiałami multimedialnymi został wykryty w programie Banshee (lub Rhythmbox), należy na tym oto dysku utworzyć plik .is_audio_player (z kropką z przodu), w głównym katalogu dysku. Dzięki temu, w programie wymusza się ręcznie parametr media-player-info, informujący program z jakim typem nośnika ma do czynienia.

Aby tego dokonać, odpalamy najprostszy edytor tekstowy – w moim przypadku gedit, wprowadzamy do pustego pliku odpowiednie dane (o tym dalej) i zapisujemy go bezpośrednio na karcie pamięci telefonu pod nazwą .is_audio_player

Niby wszystko proste, ale znalezienie tego, co pasuje idealnie do telefonu z Androidem trochę mi zajęło.

Przed jakąkolwiek zabawą, w systemie należało by zainstalować pakiet hal odpowiadający za rozpoznawanie urządzeń i przypisywanie ich do odpowiednich grup. Czasami ten pakiet rozwiązuje już problem, więc warto sprawdzić odpalając Banshee. Oczywiście, nie jest to niezbędne.

Nie chcąc mieszać w systemie i pakiecie hal, kombinując ze zmianą kodu idVendor w pliku /usr/share/hal/fdi/information/10freedesktop/10-usb-music-players.fdi
gdyż jest to rozwiązanie dobre, tylko na chwilę obecną, a my chcemy zrobić uniwersalne na stałe, wybrałem inne rozwiązanie.

Jeśli mimo zainstalowanego pakietu hal, nadal nasz system/program czy coś tam innego jest na tyle toporne, że telefon nadal nie jest widoczny tak jak powinien, tworzymy nasz plik .is_audio_player wypełniając go poniższą zawartością:

name=”Android Phone”
audio_folders=music/,video/
output_formats=audio/3gpp,audio/3ga,audio/3gpp2,audio/aac,audio/amr,audio/mpeg,audio/mp3,audio/ogg,audio/wav,audio/x-aac,audio/x-amr,audio/x-mp3,audio/x-ms-wma,audio/x-wav,video/mp4,video/mp4generic,video/mpeg4,video/quicktime,video/vnd.avi,video/avi,video/msvideo,video/x-msvideo,video/3gp,video/3gpp2
playlist_formats=audio/x-mpegurl,audio/x-scpls

Krótki opis zawartości:

  • name – nasza nazwa urządzenia, która będzie się wyświetlała w programie;
  • audio_folders – tutaj wprowadzamy nasze foldery z zawartością multimedialną (nie tylko muzyką), które mają być wyświetlone w programie – i w których program będzie szukał poszczególnych rzeczy (muzyka, filmy, podcasty, audiobooki itp.);
  • output_formats – są to typy plików, obsługiwane przez telefon, a które nie będą konwertowane  przy kopiowaniu do telefonu;
  • playlist_formats – w przypadku, gdyby któryś program obsługiwał możliwość tworzenia playlist, tutaj określa się w jakim formacie maja być one zapisywane.

I tak oto, przy stworzeniu i skopiowaniu pliku na kartę, po uruchomieniu Banshee, nasz telefon powinien się pokazać.

Ps.
Przy przeglądaniu przeróżnych wersji plików .is_audio_player na różnych forach, natknąłem się jeszcze na inne linijki zmiennych odpowiadających za różne rzeczy. Prawda jest taka, że są one ignorowane, a te co są – są najważniejsze. Resztę program przyjmuje za wartości domyślne.

Pozdrawiam.

Dodaj komentarz