Znasz to uczucie podczas korzystania ze Sztucznej Inteligencji (AI)? Zadajesz proste pytanie, spodziewając się zwięzłej listy wypunktowanej lub krótkiej instrukcji krok po kroku, a w zamian dostajesz cały wypracowanie. To po prostu sztuczna inteligencja próbuje wylać z siebie masę słów, żeby się nam przypodobać i pokazać, jak dogłębnie potrafi odpowiedzieć. Sęk w tym, że zazwyczaj wcale tego nie potrzebujemy.
Z czasem, gdy korzystasz konsekwentnie z jednego konkretnego narzędzia z włączoną pamięcią i personalizacją, Sztuczna Inteligencja (AI) nauczy się, jak z Tobą rozmawiać. Jednak przy nowych tematach odpowiedzi wciąż bardzo często zamieniają się w niepotrzebną ścianę tekstu.
Po przeczytaniu zaledwie akapitu czy dwóch Twój mózg ma już kolejne pytania, a Ty po prostu nie masz czasu czytać wszystkiego do końca.
Czasami wcale nie oczekujesz od AI podania gotowego rozwiązania na tacy. Zamiast tego – w ramach procesu nauki – chcesz zadawać pytania, analizować odpowiedzi i stopniowo dochodzić do momentu, w którym faktycznie się czegoś z pomocą AI nauczysz, zamiast wyręczać się nią w pracy.
Osoby neuroatypowe, jak i wyjątkowo inteligentne jednostki, nie używają AI po to, by wykonywała za nich całą robotę. Potrzebują jej jako wsparcia w przetwarzaniu ogromnych ilości informacji – tak, aby ułatwić swojemu umysłowi ich uporządkowanie, ustrukturyzowanie i sprawne przyswojenie.