Ostatnio miałem problem z mwan3, pakietem na routerach OpenWrt, który został zaprojektowany do zarządzania wieloma połączeniami internetowymi, albo do równoważenia obciążenia, albo do przełączania awaryjnego.
W pracy mamy dwa łącza światłowodowe, z których główne jest używane jako podstawowe, a drugie jest online, ale aktywowane tylko wtedy, gdy pierwsze przestanie działać – typowe podejście do przełączania awaryjnego (failover).
Pierwsze połączenie (nazwijmy je fibre) jest z metryką 10, podczas gdy drugie połączenie (fibre2) jest z metryką 20.
Dla osób zajmujących się technologią, pierwsze połączenie jest bezsporne (uncontended) ze statycznym adresem IP, podczas gdy nasze zapasowe połączenie jest sporne (contended) przez PPPoE.
Moją główną polityką w mwan3 jest fibre_fibre2.
Polityka fibre_fibre2 zawiera członka fibre_m1_w3 (Metryka 1, Waga 3) i fibre2_m2_w2 (Metryka 2, Waga 2).
Gdy fibre nie działa, fibre2 przejmuje kontrolę i cały ruch przepływa płynnie, prawie.
W zależności, gdzie używamy naszego routera, możemy być w sytuacji, że potrzebujemy mieć plan awaryjny, w przypadku gdy nasze podstawowe połączenie internetowe przestanie działać.