Lepiej późno niż wcale, tak to się zwie. Microsoft zaczyna uzupełniać braki w rzeszy oprogramowania, które stają się niezbędnym narzędziem w codziennej pracy.
Windows stał się o niebo stabilniejszy. Nikt już nie krzyczy o konieczności przeinstalowania systemu raz na pół roku jak nie częściej. Staliśmy się bezpieczniejsi, gdy Windows Defender dorównał przodującym antywirusom, a przeglądarka Microsoft Edge stała się wbudowaną alternatywą dla Google Chrome.
Samemu systemowi jednak co nieco brakowało.
Od udostępnienia oficjalnej wersji Windows 11 minęło już trochę, przyszła pora na głębsze jego poznanie.
Mimo że Windows 11 użytkuję już od jakiegoś czasu na maszynie wirtualnej na macOS, to jednak nie to samo, gdyż nie pracuję z nim na co dzień.
Aby sprawdzić, jak wszystko działa, postanowiłem zaktualizować mój “niewspierany” wg Microsoftu komputer w pracy, aby sprawdzić, czy można bezpiecznie przenieść innych na nowy system.
System Windows 10 jest już z nami kilka dobrych lat i na razie tak zostanie. Z czasem jednak każdy system może zacząć prosić o zrobienie porządków. O ile za czasów poprzednich wersji systemu Windows zalecaną metodą było przeinstalowanie całego system, o tyle z Windows 10 osobiście nie widzę takiej potrzeby, chyba że mamy problem, którego naprawienie potrwałoby dłużej niż zainstalowanie i ustawienie wszystkiego od nowa.